मुख्य सामग्रीवर वगळा

लोकडाऊन मधील माझे उदयोग.......!😊

लोकडाऊन मध्ये खर तर खूप बोर होत होते .ना कॉलेज ना फ्रेंड्स ना भेटणे व्हायचे सगळे जण आपआपल्या घरी फक्त एकच मध्यम होते की ज्याने संवाद व्हायचा ते म्हणजे फोन खर आहे त्याशिवाय तर सगळी कामे अधुरीच आहे आपण या काळात तर कोणाला भेटू पण शकत नाही पण फोन वर बोलू शकतो ही एक मोठी गोष्ट आहे 
  लोकडाऊन च्या या काळात सर्व काही बोर झाले होते आणि रोजची लवकर उठण्याची सवय सुधा गेली होती पण घरात काही न काही माझे उदयोग चालुच राहायचे एकतर अभ्यास नाही तर कविता बनवणे आणि बाकी काही पण गोष्टी मध्ये मन लावून घायचे क्राफ्टस पण बनवायचे सगळे काही बदले होते लोकडाऊन झाले ते तर करोना मुळे मी तर नकीच म्हणेल असा आजार कधीच नको यायला परत . सगळे काही विसकटले होते  सर्वानाच यामुळे खूप काही सहन करावे लागत होते मी घरात बसून काही न काही उद्योग करतच रहायचे.

 माझ्याकडे घरात जे काही  असायचे त्याचे मी वापर करून हे सगळे काही बनवले वेळ पण यात निघून जायचा आणि बोर पण नव्हते होत इतके कामात मन रमून जायचे .....
        
                            _ gauri gaikwad

टिप्पण्या

या ब्लॉगवरील लोकप्रिय पोस्ट

आई ❤️

खूप दिवसापासून हे सर्व लिहायचे होते अखेर  आज तो दिवस आला . मी ही थोडी निवांत होते म्हंटल आज आपण लिहुयाच . रोजचा प्रवास नकीच आपल्याला काहींना काही गोष्टींचा अनुभव देऊन जातो किव्हा नवीन अनोळखी वक्तींशी ओळख करून देतो आणि ते कोणत्या गोष्टीतून जातंय कसे स्वतःला सांभाळून आयुष्य जगताय हे कळत ही गोष्ट आहे एक आई व तिच्या प्रेमळ मुलाची  आताच एक आठवडा झाला असेल मी कॉलेज वरून घरी परतताना मला एक लहान मुलगा आणि त्याची जिवलग आई बेटले असेच बोलावे लागेल . त्याच्याशी बोलणं झालं म्हणजे त्यांना माझ्याशी बोलावं वाटलं असेल कदाचित सुरूवात एक प्रश्नावरून झाली आणि नंतर हळू हळू त्या ताईंशी बोलणं झालं . तेव्हा त्या त्यांच्या मुलाशी ज्या प्रकारे हातवारे करून बोलू लागल्या मी त्यांना विचारले काय झाले आहे ? बोलत का नाही हा ? तेव्हा त्यांनी ज्या काही गोष्टी मला सांगितल्या त्या ऐकून मी स्वतःला मनातून सांभाळू लागले . त्या बोल्या जेव्हा याचा जन्म झाला तेव्हा पासून याला ऐकता येत नाही .  लहान असताना त्याचे operration शक्य नव्हते .  लहानपणापासू  ऐकता न आल्या मुळे आज त्याला बोलता येत नाही लहान प...

"आनंद व दुःख "

दुःख हा शब्द जरी आनंद या शब्दापेक्षा लहान असला तरी         आपल्याला आनंद झाल्यावर जितके चांगले क्षण भेटतात तितकेच वाईट क्षण दुःख झाल्यावर आपल्याला भेटतात . दुःख आणि आनंद हे शब्द प्रत्येक  व्यक्तीच्या जीवनात येत असतात आणि  त्यांच्यासोबत आपल्याला नेहमी सवय करून घ्यावी लागते कधी दुःख येते तर कधी आनंद या दोन गोष्टी कधीच आपला साथ सोडत नाही .   आपल्याला आनंद व दुःखाच्या पायऱ्या नेहमी जीवनात चढाव्या लागतात ते म्हणतात ना फक्त आनंद भेटला तर जीवन जाण्यात संघर्ष राहत नाही दुःखाचे क्षण आल्यावर आपण लढतो , झगडतो व त्यावर मात देतो त्या क्षणातून आपल्याला स्वतःला सवरायची व समजूतदापणाची शिकवण भेटते. दुःख हे   देखील कायमचे नसते दुःखाच्या काही पायऱ्या चढल्यावर आयुष्यात आनंदाच्या देखील पायऱ्या आपली वाट बघत असतात. आपले जीवन हे आपल्याला खूप काही शिकवून जाते योग्य अयोग्य गोष्टींची जाण करून देते             आपली मानसिक भावनांची वाढ योग्यता यातूनच होते परिस्थितीची जाणीव देखील आपल्याला या गोष्टीतून होते फक्त स्वतःचे मनोबल भावना योग्...